Het project
Binnen de Indische/Molukse gemeenschap neemt het koken en gezamenlijk eten een belangrijke plek in. Een authentiek Indisch of Moluks recept voor een bepaald gerecht word generatie op generatie doorgegeven. Van grootouders tot kleinkinderen. Aangetrouwd of bloedverwant. Strikt geheim gehouden of aangepast welke kruiden of specerijen nodig zijn.
Toko studio portreteert 12 verschillende familierecepten.
Cultureel Erfgoed als brug tussen verleden en toekomst
Het uitgevoerde project richt zich op de maatschappelijke waardering van Indische en Molukse gemeenschappen in Nederland. De kernambititie bestaat uit het via portretten en film laten zien van Indische en Molukse identiteiten en het steviger inbedden van hun culturele en immateriële erfgoed binnen de Nederlandse samenleving. Deze doelstelling kreeg concrete vorm door het documenteren en delen van traditionele kooktradities. Culinaire tradities vervullen een essentiële rol in het behouden van gemeenschapsidentiteit en fungeren als verbindende schakel met de bredere Nederlandse maatschappij.
Gedeelde dekoloniale beweging
De herdenking van onze slavernijgeschiedenis en de maatschappelijke erkenning van Indische en Molukse Nederlandse gemeenschappen vormen twee facetten van hetzelfde dekoloniaal proces. Beide bewegingen hebben als gemeenschappelijk doel het naar voren brengen van weggedrukte narratieven, het genezen van trauma’s die zich door generaties heen voortzetten, en het integreren van voorheen aan de rand geplaatste levenservaringen in het Nederlandse collectieve geheugen.
Wanneer we deze onderlinge verbondenheid erkennen, ontstaat er ruimte voor een meer omvattend verhaal waarin diverse gemeenschappen hun gemeenschappelijke koloniale erfenis kunnen herkennen, terwijl hun unieke geschiedenis volledig gerespecteerd blijft. Dit leidt tot een verrijkte, genuanceerde en waarheidsgetrouwe geschiedschrijving die eerlijk weergeeft hoe verschillende tradities en ervaringen samen het hedendaagse Nederland hebben gevormd.
De kracht van deze benadering ligt in het feit dat culturele expressies zoals kooktraditie niet alleen identiteit bewaren, maar ook bruggen slaan tussen verschillende gemeenschappen die allen deel uitmaken van de Nederlandse koloniale erfenis. Door het waarderen van Indische en Molukse culinaire tradities naast de herdenking van slavernijverleden, ontstaat een holistisch perspectief op hoe koloniale geschiedenis doorwerkt in hedendaagse culturele praktijken en gemeenschapsvorming.
